Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder…

Zingen, Vechten, Huilen wel maar met bidden kan ik zonder. Te lachen valt er deste meer, ik lach je uit recht in je bek. Werken is geen werk voor mij, ik drink me stuk en slaap me gek. Bewondering als deugt chapeau maar het staat niet in mijn woordenboek, ik ben koud als ijs dat nooit ontdooit, in schoenen, shirt en spijkerbroek. Een kijkje in mijn hoofd gun ik mijn ergste vijand niet, de chaos is er van formaat die niemand ooit zal overzien. Geen vuilnisbelt kan tippen aan de puinhoop in mijn kop, ik daag je uit maar waarschuw je, bereid je voor, kijk uit, pas op! Ben onophoudelijk kwaad weet niet waarop of waarom, oncontroleerbare woede die ik nooit omschrijven kon. De beats die me bijten en een  kladblok om te schrijven geven mij een hele goeie reden om binnen te blijven. Dit zijn mijn bloedeigen notities, ik vertrouw op mijn intuitie en loop niet het risico tot mentale inquisitie. Als hij zijn mond maar niet houdt en zich verstop onder zijn laken om vervolgens te gaan slapen om nooit meer te ontwaken.

Ik zit binnen, binnen in mijn hoofd in mijn Puinhoofd, waar het licht nimmer dooft ben ik aangenaam verdoofd. Alles wat ik eerder hoorde heb ik nooit geloofd, hier word ik van mijn dierbaarste herinneringen nooit beroofd.